| ÖÇ1 | Çocukluğu biyolojik bir evre olmanın ötesinde tarihsel ve toplumsal bir kurgu olarak çözümler; farklı çocukluk kavrayışlarının politika ve uygulamaya nasıl yansıdığını örneklerle açıklar. |
| ÖÇ2 | Çocuğun değeri yaklaşımını ve Türkiye bağlamındaki bulgularını, doğurganlık, aile değişimi ve çocuk politikası tartışmalarıyla ilişkilendirir. |
| ÖÇ3 | Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin temel ilkelerini, izleme mekanizmasını ve Türkiye'ye ilişkin sonuç gözlemlerini açıklar; bir uygulamayı hak temelli ölçütlerle değerlendirir. |
| ÖÇ4 | Türkiye'de çocuklara ilişkin temel yasal düzenlemeleri ve son dönemdeki değişiklikleri tanımlar; belirli bir vakada hangi koruyucu ve destekleyici tedbirin gündeme gelebileceğini gerekçelendirir. |
| ÖÇ5 | Risk altındaki çocuk gruplarını ekolojik bir çerçevede tanır; risk ve koruyucu faktörleri ayırt eder. |
| ÖÇ6 | Çocuğun gelişim düzeyine uygun, yönlendirici olmayan bir iletişim kurmanın ilkelerini bilir ve temel düzeyde uygular. |
| ÖÇ7 | Türkiye'deki çocuk hizmetleri ve kurumlar ağını haritalandırır; bir vakada uygun sevk ve iş birliği yolunu belirler. |
| ÖÇ8 | Çocuklarla sosyal hizmet uygulamasında karşılaşılan etik ikilemleri tanımlar ve meslek etiği ilkeleri doğrultusunda tartışır. |